Profesjonalne bezpłatne statystyki www
Kościół ewangelicki pw. św. Michała w Konotopie



            Po przekazaniu w 1654 r. miejscowego kościoła parafialnego katolikom, ludność ewangelicka w Konotopie (jako filia) wchodziła w skład kościoła w Lubięcinie. W tym czasie ludność wyznania protestanckiego również uczęszczała na nabożeństwa do kościoła granicznego w Kargowej. Przed tą datą nazwiska księży ewangelickich nie są znane.
            Dopiero w 1742 r. protestanci przy wsparciu właścicieli ówczesnego miasta – rodziny von Kottwitz uzyskali zgodę na budowę własnej świątyni. Utworzona parafia obejmowała swoim zasięgiem Konotop, Kolsko, Bojadła i kilka wsi, wchodzących w skład majątku ziemskiego w Konotopie. Kościół (Bethaus) zgodnie z zaleceniami króla pruskiego był budowlą skromną. Szachulcową konstrukcję wzniesiono na planie prostokąta z niewielką kruchtą i zakrystią. Wnętrze podparto drewnianymi emporami wspartymi na filarach i nakryto stropem. Całość budowli wieńczył dwuspadowy dach z naczółkami. Nie zachowały się informacje rozbudowie remontach i rozbudowie świątyni. W 1843 r. z terytorium parafii wyłączono wieś Bojadła. W 1907 r. w pobliżu kościoła wzniesiono szachulcową dzwonnicę, nakrytą dachem namiotowym z chorągiewką. W 1927 roku, na tyle kościoła zamontowano tablicę upamiętniającą żołnierzy pruskich poległych w walkach. Po 1945 r. świątynia popadła w ruinę, a w 1962 r. podjęto decyzję o rozbiórce kościoła i dzwonnicy.
            Do tej pory zachowały się księgi kościelne kościoła protestanckiego w Konotopie, które znajdują się w Centralnym Protestanckim Archiwum we Wrocławiu (1742 – 1937), a ich kopie w sądzie rejonowym w Zielonej Górze.

Opracował: Daniel Kurowski na podstawie książki: „Budowle sakralne powiatu nowosolskiego”, T. Adrzejewski, Nowa Sól, 2007




Kościół ewangelicki św. Michała w Konotopie (1742-1962 r.)

Źródło: pocztówka pochodzi ze zbiorów prywatnych Łukasza Kwiatkowskiego




Ostatnia aktualizacja:
28 srześnia 2009 r.